21.5.16

εκεί που έλεγα ότι έχω μάθει να είμαι μόνη μου
εκεί που με έπαιρνε εύκολα ο ύπνος
και δε σκεφτόμουν διάφορα
τσουπ! άρχισα να κοιμάμαι μόνο στη μια πλευρά του κρεβατιού
(και να σου φιλάω την από μέσα)
δε γίνεται να μην με παραξενεύει κάθε πρωί
αφού εγώ πάντα εκμεταλλευόμουν κάθε σπιθαμή του σεντονιού
και ενώ πάει καιρός από τότε που μοιράστηκα μαζί σου το σεντόνι
και ενώ νόμιζα ότι μου πέρασες
μα, καλή μου, φαίνεται είσαι χρόνια αρρώστια
και υποτροπιάζεις πού και πού
και υπάρχει μία περιοδικότητα τρομακτική
όσον αφορά την εμφάνιση των συμπτωμάτων

αποφάσισα.
θα βρώ ένα χαπάκι για τη χρόνια αρρώστια
να γίνω τουλάχιστον ασυμπτωματική

εχθές έβαλα καταλάθος ένα βρακί σου, το έπιασα μέσα στα σκοτάδια 
και το φορούσα όλη μέρα
και, κοίτα να δεις, πέρασα έξω από τα Γιάννενα
και σε σκεφτόμουν όλη μέρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου